“We lagen bij haar in bed, we knuffelden en hoopten dat ze ons kon horen.” De 6-jarige Inez uit het Limburgse Zonhoven, die al lange tijd tegen een zeldzame vorm van kinderkanker vocht, is overleden in een ziekenhuis in Barcelona. Dat maakten haar ouders zelf bekend. “Maar wij blijven voor altijd met vier”, schrijft haar mama.

“Het is een update die ik nooit had willen schrijven. Slecht nieuws, heel slecht nieuws.” Zo begint het bericht van de mama van Inez. Ze deelt het nieuws via haar Instagrampagina ‘Lichtje voor Inez’ die ze ooit begon om de strijd van hun dochter (tegen een tumor in de buik red.) te delen.

Zware bloeding

“Jammer genoeg heeft Inez in de nacht van vrijdag op zaterdag opnieuw een zware bloeding gekregen. De impact was zo zwaar dat een nieuwe operatie nodig was, maar ze kreeg een hartstilstand en werd gereanimeerd. Ze kregen haar gestabiliseerd, het bloeden stopte en we waren terug samen. Maar ik voelde dat het niet goed was.”

Inez werd daarop in coma gehouden. Men wist niet hoeveel schade er was, en niet veel later volgde opnieuw een bloeding. “We kwamen samen als gezin met een groep artsen, en zij vertelden dat Inez haar lichaam te veel schade had opgelopen om een nieuwe operatie te overwinnen en dat ze er zeker van waren dat er nieuwe bloedingen zouden ontstaan. We zaten daar en voelden ons leeg. We wisten alle drie wat we moesten doen.”

Wil je elke dag de HLN Ochtend nieuwsbrief van HLN ontvangen via e-mail?

Ja! Ik wil de nieuwsbrief

We zeiden haar alles wat we wilden zeggen, we lagen bij haar in bed, we knuffelden en hoopten dat ze ons kon horen. We hielden haar vast en vulden de kamer met liefde

Mama van Inez

“We moesten onze taak vervullen dus we kozen voor tijd, gevuld met liefde. Onder ons vier zijn. We zeiden haar alles wat we wilden zeggen, we lagen bij haar in bed, we knuffelden en hoopten dat ze ons kon horen. We hielden haar vast en vulden de kamer met liefde. Om 17.10 uur wisten we dat het tijd was om haar lichaam te laten gaan, in alle vrede. Vol liefde, vrijheid en rust. En we kusten haar en we knuffelden haar, uren, urenlang.”

“Inez is Inez. Ze is niet haar ziekte. Ze heeft gevochten als een leeuw, onze heldin verdient een standbeeld. Maar onze harten zijn voorgoed gebroken. Eén is zeker: we zijn voor altijd met vier. Dank u Inez, dank u voor alles. We zijn ontzettend fier op u.”