Otwarta wojna! Cihan wyrzuca Nusreta z firmy! Co z Hancer?

Silnik cichnie, gdy samochód zatrzymuje się na podjeździe. Cihan od razu rozpoznaje znajomy pojazd — samochód Nusreta. Jego ciało natychmiast się napina, dłoń zaciska się na kierownicy, a spojrzenie twardnieje.

Hancer wyczuwa zmianę. Chwyta go za ramię, próbując go powstrzymać. Błaga, by się uspokoił, by nie działał pochopnie. On jednak ucina krótko — to nie jej sprawa. Każe jej iść do starego domu i nie wychodzić, dopóki jej nie zawoła. W jego głosie nie ma miejsca na sprzeciw.

Wchodzi do rezydencji szybkim krokiem. W środku Mukadder i Nusret stoją naprzeciw siebie. Na widok syna Mukadder natychmiast mięknie i z ulgą go obejmuje, ale Cihan nie odwzajemnia gestu. Jego wzrok jest wbity w Nusreta.

Bez ostrzeżenia wyrywa mu telefon i roztrzaskuje go o podłogę. Atmosfera gęstnieje. Oskarża wujka o wysłanie za nim uzbrojonego człowieka. Nusret próbuje się tłumaczyć — twierdzi, że zrobił to dla jego bezpieczeństwa. Cihan nie wierzy ani słowu.

Gdy dowiaduje się, że jego matka wiedziała o wszystkim, napięcie sięga zenitu. Mukadder przyznaje, że się bała o syna. Próbuje go uspokoić, ale to nie działa.

Nusret gra swoją grę, próbując odwrócić sytuację, jednak tym razem Cihan pozostaje nieugięty. W końcu każe mu stawić się następnego dnia w firmie. Decyzja zapadła — to początek otwartej wojny.

Po wyjściu Nusreta Cihan ostrzega matkę, by więcej się nie wtrącała. Mukadder nie zamierza się podporządkować. Przypomina mu wszystko, co jej brat zrobił dla rodziny, żąda, by przeprosił wujka. Cihan odmawia. Dla niego wszystko się skończyło w chwili, gdy Nusret przekroczył granicę.

Wieczorem napięcie nie znika. Hancer siedzi cicho w salonie. Gdy Cihan wraca, próbuje ją przeprosić, tłumacząc, że chciał ją chronić. Ona jednak czuje się odsunięta. Pyta wprost — czy w ogóle jest częścią tej rodziny?

Między nimi pojawia się pęknięcie. Hancer zarzuca mu, że ją kontroluje, nie pozwala być obok niego. Cihan nie potrafi odpowiedzieć.

W firmie podejmuje ostateczną decyzję — chce zerwać wszystkie powiązania z Nusretem. Nakazuje przygotować dokumenty i wycenę udziałów. Mimo ostrzeżeń, nie zamierza się wycofać.

Tymczasem Hancer coraz bardziej odczuwa ciężar sytuacji. Przy kolacji Mukadder upokarza ją bezlitośnie, sugerując, że to przez nią dom stracił spokój, a Cihan zaczyna się od niej oddalać. Te słowa trafiają prosto w serce Hancer.

Zostaje sama ze swoim bólem, przekonana, że jest przyczyną wszystkiego. Ucieka do pokoju i wybucha płaczem.

Później słyszy rozmowę Cihana z matką. Słowa, które padają, ranią ją jeszcze bardziej — słyszy, że nie jest „na jego poziomie”. To łamie ją całkowicie.

Nie wie, że chwilę później Cihan przyznaje, iż mimo wszystko coś się zmieniło. Że zaczęło mu na niej naprawdę zależeć. Że chce przyszłości — ale właśnie z nią.

Noc zapada cicho. Hancer zasypia wyczerpana łzami. Cihan wraca do pokoju, siada obok niej i patrzy na nią w milczeniu. W jego spojrzeniu pojawia się czułość, której nie potrafił wcześniej okazać.

Nie budzi jej. Kładzie się obok, zostawiając między nimi niewielki dystans.

Leżą blisko siebie… a jednak wciąż jeszcze nie do końca razem.